ovmanikandan

എന്റെ ചിന്തകൾ, എന്റെ നിരീക്ഷണങ്ങൾ

ജീവിതത്തിലെ ആകസ്മികതകൾ

LongRider എന്ന ബ്ലോഗിൽ “ചതിക്കുന്ന ഡോക്‌ടർ, ചതിയ്ക്കാത്ത ശാസ്ത്രം” എന്ന ലേഖനം വായിക്കാൻ ഇടയായി. അതിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ അഭിപ്രായം ഇവിടെയും ചേർക്കുന്നുന്നു.


ഒരു അനുഭവം പറയാം. എഴുപത് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ ഒരു ഫിസിഷ്യനെ സമീപിക്കുന്നു. അവരുടെ പ്രശ്നം കുറച്ചു നടന്നാൽ ക്ഷീണം, അധികനേരം കാല് താഴേക്കിട്ടിരുന്നൽ, അധികം യാത്ര ചെയ്താൽ എല്ലാം കാലിൽ വരുന്ന നീര്. പിന്നെ മറ്റൊന്ന് ശബ്ദത്തിൽ വരുന്ന മാറ്റമാണ്. അവരുടെ പഴയ സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് അവരുടെ ശബ്ദം തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നില്ല. ശബ്ദം വല്ലാതെ ചിലമ്പിച്ചതായി അവർക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നു. പ്രായത്തിന്റേതായ മറ്റ് ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾക്ക് അവർ മരുന്നു കഴിക്കുന്നുമുണ്ട്. രക്തസമ്മർദ്ദം, അല്പം ശ്വാസമുട്ട്. ഇതല്ലാതെ മറ്റ് അസുഖങ്ങൾ ഒന്നും അവർക്കില്ല. കാലിലെ നീരിന് പല ഫിസിഷ്യന്മാരേയും കണ്ടു അവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ക്ഷുദ്രജീവികൾ കടിച്ചതു മുതൽ മന്തിന്റെ ലക്ഷണം വരെ ആയി വിധിയെഴുതി. നീര് വലിയാനുള്ള മരുന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിച്ചാൽ പിന്നെ കുറച്ചു നാളത്തേയ്ക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഈ ഫിസിഷ്യനും അവരെ പരിശോധിച്ചു. നീരുവലിയാനുള്ള ഒരു ഗുളിക നൽകി. രണ്ട് ടെസ്റ്റുകൾ നിർദ്ദേശിച്ചു. ഒന്ന് തൈറോയ്ഡ് ഫങഷൻ അറിയാനുള്ള രക്തപരിശോധന ഒപ്പം റൊട്ടീൻ ബ്ല്ഡ് ടെസ്റ്റും. രണ്ടാമത്തേത് വയറിന്റെ അൾട്രാ സൗണ്ട് സ്കാൻ. രണ്ടും അടിയന്തിരമായി ചെയ്യണം. പിറ്റേദിവസം ഉച്ചയോടെ രോഗി യു എസ് സ്കാനിന്റെ റിസൾട്ടുമായി എത്തി. ഫിസിഷ്യനെ സംബന്ധിച്ച് അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ച റിസൾട്ട് തന്നെ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ ബന്ധുക്കൾക്ക് അത് തീരെ അപ്രതീക്ഷിതമായ കണ്ടെത്തലും. ആ സ്ത്രീയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ സാമന്യം വലുപ്പമുള്ള (24cm x 25cm) ഒരു മുഴ ഉണ്ട്. ക്യാൻസറസ് അവാം അല്ലാതിരിക്കാം. എന്തായാലും അടിയന്തിരമായി അത് നീക്കം ചെയ്യണം. രോഗിയുടെ പ്രായം കണക്കിലെടുത്ത് എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും ഉള്ള മൂന്ന് പ്രശസ്തമായ ആശുപത്രികൾ ഫിസിഷ്യൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ഏതു വേണമെങ്കിലും ബന്ധുക്കൾക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കാം. അതല്ല മറ്റേതെങ്കിലും ആശുപത്രിയാണെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിനു വിരോധം ഇല്ല. അവിടേയ്ക്ക് റഫർ ചെയ്യും. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ച ആശുപത്രികളിൽ ഒന്നിൽ രോഗിയെ തുടർചികിത്സയ്ക്ക് വിധേയയാക്കാൻ ബന്ധുക്കൾ തീരുമാനിക്കുന്നു.

അങ്ങനെ പ്രശസ്തമായ ആ ആശുപത്രിയിലെ സർജിക്കൽ ഓൺകോളജി വിഭാഗത്തിൽ രോഗിയുമായി പിറ്റേദിവസം തന്നെ ബന്ധുക്കൾ എത്തുന്നു. അവിടെ വിശദമായ പരിശോധനകൾ. സി ടി സ്കാൻ, ഇ സി ജി, പൾമണോളജി, രക്തപരിശോധനകൾ എല്ലാം രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ട് നടത്തി രോഗി ഓപ്പറേഷനു ഫിറ്റാണെന്ന് കണ്ടെത്തുന്നു. നാലുദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഓപ്പറേഷൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. അവിടത്തെ പരിശോധനാഫലങ്ങളുമായി ആദ്യം കണ്ട ഫിസിഷ്യനെ കാണാൻ രോഗിയുടെ ബന്ധുക്കൾ എത്തുന്നു. ആ സമയം ആദ്യം നടത്തിയ തൈറോയ്ഡ് ഫങ്ങ്ഷൻ ടെസ്റ്റിന്റെ ഫലം ബന്ധുക്കൾ ലാബിൽ നിന്നും വാങ്ങുന്നു. അതുൾപ്പടെ അ ഫിസിഷ്യനെ അവർ കാണിക്കുന്നു. അപ്പോഴാണ് രണ്ടാമത്തെ കുഴപ്പം ഉടലെടുക്കുന്നത്. രോഗിയ്ക്ക് TSH അനുവദനീയമായതിന്റെ 5 മടങ്ങാണ്. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഓപ്പറേഷനു വിധേയയാക്കിയാൽ രോഗിയ്ക്ക് അപകടമാണെന്ന് ആ ഫിസിഷ്യൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഈ വിവരം ഉടനെ ശസ്ത്രക്രിയ നിശ്ചയച്ച ആശുപത്രിയിലെ ഡോക്‌ടറെ അറിയിക്കാനും അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. ബന്ധുക്കൾ നേരെ ആശുപത്രിയിലേയ്ക്ക്. അവിടത്തെ സർജനും അത് അംഗീകരിക്കുന്നു. രോഗിയെ വീണ്ടും തൈറോയ്ഡ് പരിശോധനകൾക്കായി റഫർ ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ രണ്ടാഴ്ചകഴിഞ്ഞ് ശസ്ത്രക്രിയനടത്തിയ രോഗി പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവതിയായിരിക്കുന്നു. പാത്തോളജി റിപ്പോർട്ട് വന്നപ്പോൾ മുഴ ക്യാൻസർ ആയിരുന്നില്ല എന്നും ഉറപ്പിച്ചു.

ഇത്രയും വിശദമായി ഇവിടെ പറയാൻ കാരണം ഒരു പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ ആശുപത്രിയിലെ പരിശോധനാഫലങ്ങൾ ആദ്യം കണ്ട ഫിസിഷ്യനെ കാണിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൂടി അഭിപ്രായം അറിയാനും അവിടെ നടത്തിയ തൈറോയ്ഡ് പരിശോധനയുടെ ഫലം വാങ്ങാനും ബന്ധുക്കൾക്ക് തോന്നിയില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ രോഗിയുടെ വിധി ഒരുപക്ഷെ മറ്റൊന്നായേനെ. ഇവിടെ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പിഴവോ ഡോക്‌ടറുടെ കൈയ്യബദ്ധമോ ആവില്ല ആ അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണം, മറിച്ച് പരിശോധനാക്രമത്തിലെ പാളിച്ച ആവും. തൈറോയ്ഡിന്റെ പ്രവർത്തനം ഒരു ശസ്ത്രക്രിയയിൽ ഇത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ തൈറോയ്ഡ് പരിശോധനയും (ഹൃദയവും, കരളും, വൃക്കയും എല്ലാം പരിശോധിക്കുന്നതുപോലെ) രോഗി ശസ്ത്രക്രിയക്ക് ഫിറ്റാണൊ എന്ന പരിശോധനകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതല്ലെ?


ഞാൻ വൈദ്യശാസ്ത്രവുമായി യാതൊരു ബന്ധവും ഉള്ള വ്യക്തിയല്ല. മുകളിൽ പറഞ്ഞത് ഒരു സാധാരണമനുഷ്യൻ എന്ന നിലയിൽ എന്റെ സംശയങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് മുൻപ് എന്തെല്ലാം പരിശോധനകൾ ആണ് രോഗിയിൽ നടത്തേണ്ടതെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് തീർച്ചയായും ബന്ധപ്പെട്ട ഡോക്‌ടർ തന്നെയാണ്. തൈറോയ്ഡിന്റെ പ്രവർത്തനവൈകല്യം ഇന്ന് സാധാരണയായി കാണുന്ന ഒന്നാണ്. അതിനാൽ തന്നെ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് മുൻപുള്ള പരിശോധനകളിൽ TFT (Thyroid Function Test) കൂടെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നത് നല്ലതാവും എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. ഈ വിഷയത്തിൽ LongRider എന്ന ബ്ലോഗിൽ കൂടൂതൽ ആധികാരികമായ മറുപടികൾ ലഭ്യമാണ്. മറുപടികൾ അറിയിച്ച എല്ലാവരോടും എനിക്കുള്ള നന്ദി ഒരിക്കൽ കൂടി ഇവിടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

Advertisements

എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏക ടെലിഗ്രാം

എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ ആകെ ഒരു ടെലിഗ്രാം ആണ് കിട്ടിയത്. അതനുസരിച്ച് അന്ന് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു എങ്കിൽ ജീവിതത്തിൽ അത് ഒരു വഴിത്തിരിവായേനെ. 1996-ൽ ഡിപ്ലോമ കഴിഞ്ഞ റിസൾട്ട് വരുന്നതിനു മുൻപുള്ള സമയം. അന്ന് കൊച്ചച്ചൻ നെയ്‌വേലി ലിഗ്നൈറ്റ് കോർപ്പറേഷനിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനാണ്. അവിടെ ഉള്ള ഒരു ഇലക്‌ട്രിക് കോണ്ട്രാക്റ്ററുടെ അടുത്ത് എനിക്ക് ഒരു ജോലി ശരിയാക്കി, ഒരു മാസം അവിടെ പണിയെടുത്തു. ജോലി എന്നു പറഞ്ഞാൽ മൈൻസിലെ വെള്ളം പമ്പ് ചെയ്യുന്ന മോട്ടോറുകൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ക്യുബിക്കിളുകൾ ഉണ്ട്. അതിലാണ് മൂന്നു മോട്ടോറുകൾ വീതം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സ്റ്റാർട്ടറും അതിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള സുരക്ഷാ ഉപകരണങ്ങളും ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ കണ്ട്രോൾ വയറിങ്ങ്. അത് ചെയ്യുന്ന ആളുടെ സഹായി (ഹെല്പർ) അദ്ദേഹം വയറിങ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും അതിൽ ഫെറുൽ ഇട്ട് സോക്കറ്റ് അടിച്ച് കണക്ഷൻ കൊടുക്കണം. ഇതായിരുന്നു ജോലി. രാവിലെ ഏഴുമണിക്ക് എത്തണം പന്ത്രണ്ടു മണിവരെ. പിന്നെ ഭയങ്കര വെയിൽ ആണ്. അതുകൊണ്ട് മൂന്നു മണിവരെ പണിഇല്ല. മൂന്നു മുതൽ 6 വരെ ആണ് അടുത്ത പണി. തുടക്കകാരൻ ആയതിനാൽ ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് വരേണ്ട. അങ്ങനെ ഒരു മാസം പണിതു. അപ്പോഴേയ്ക്കും നാട്ടിൽ റിസൾട്ട് വന്നു. ആ സർട്ടിഫിക്കറ്റും മാർക്ക്‌ലിസ്റ്റും വാങ്ങണം നാട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ജോലി കിട്ടുമോ എന്ന് നോക്കണം. ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞ് കൊച്ചച്ചന്റെ അടുത്തു നിന്നും മുങ്ങി. പ്രധാന കാരണം വീട് വിട്ടുനിൽക്കുന്നതിനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് തന്നെ. പിന്നെ അവിടത്തെ ചൂടും അന്തരീക്ഷവും പിടിച്ചില്ല (അഹങ്കാരം എന്നു തന്നെ പറയാം). അങ്ങനെ റിസൾട്ടും വാങ്ങി നാട്ടിൽ ജോലിയും തേടി നടക്കുമ്പോൾ കൊച്ചച്ചന്റെ ടെലിഗ്രാം Work at Mines II will start soon, get ready. പഴയതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ ബക്കറ്റ് വീൽ എക്സ്‌കാവേറ്റർ (Bucket Wheel Excavator) എന്ന യന്ത്രത്തിന്റെ അസംബ്ലിങ്ങിലാണ് അതിന്റെ കണ്ട്രോൾ വയറിങ്ങിലാണ് കൊച്ചച്ചൻ ജോലി ശരിയാക്കിയത്. പക്ഷെ മടിയും ഹോം സിക്ക്നെസ്സും കാരണം പോയില്ല. ജീവിതത്തിൽ ആകെ കിട്ടിയ ഒരു ടെലിഗ്രാം അത് അനുസരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷെ ഇന്ന ജീവിതം മറ്റൊരു തലത്തിൽ ആയിരുന്നേനെ.